Artykul pochodzi z bloga Lukasza Prokulskiego

Dokładnie tak – za nieco ponad tydzień ruszamy z małżonką na wschód, tym razem poza europejski kontynent – do Kraju Środka.

Drugiego października wylatujemy z warszawskiego lotniska im. Chopina, lądujemy w Kijowie, przesiadamy się i po kilku godzinach lotu – lądujemy w Pekinie. Zwiedzamy Pekin przez jakiś tydzień (Zakazane Niasto, Wielki Mur), później Xian (terrakotowa armia), mały wywczas w Hangzhou, Szanghaj (razem z wizytą na Expo 2010) i na koniec Hong Kong (jak się uda to z wizytą w Macau).

W sumie prawie trzy pełne tygodnie w Chinach, około 24 godzin w samolocie (licząc z podróżą tam i z powrotem) oraz prawie 40 godzin w pociągu (na terenie Chin).

Zapowiada się wspaniale. Jeśli jesteście ciekawi jak będzie to wszystko wyglądać to czytajcie bloga, jakiego będziemy prowadzić z podróży – Made in China. Tam postaramy się pisać na bieżąco, wrzucać zdjęcia. Już teraz jest tam plan podróży, za chwilę (no, 2-3 dni ;) pojawią się rzeczy które chcemy w danym miejscu zwiedzić.

Stali (no… mocno stali – to już kilka lat…) czytelnicy wiedzą jak piszemy o naszych podróżach po relacjach tutaj z Sycylii czy Moskwy. Mamy nadzieję, że Wam się podoba. A nowych – zapraszamy do śledzenia relacji z podróży do Chin.

Artykul pochodzi z bloga Lukasza Prokulskiego

Zainspirowany wpisem Pawła o tym co działo się w Polsce kiedy on miał 5, 10 czy 15 lat postanowiłem zrobić to samo, tylko szerzej. Skorzystałem z polskiej Wikipedii i oto co mi wyszło.

Jak się urodziłem, w 1978 roku to się działo co nie co. Był to rok,w którym było aż 3 papieży: Paweł VI, Jan Paweł I (po wyborze na papieża przeżył 33 dni) i wybrany 16 października Jan Paweł II.

Dzień przed moimi urodzinami, 6 lutego, GUS podał w komunikacie o 1977 roku, że średnia płaca wyniosła 4384 zł. To były „stare złotówki”. W nowych jeszcze nam nieco do tego brakuje (za październik 2009 roku jest to 3312 PLN).

A poza tym:

• 1 maja – został napisany i wysłany pierwszy spam w Internecie
• 3 maja – została uruchomiona seryjna produkcja samochodu FSO Polonez
• 19 czerwca – ukazał się pierwszy komiksowy odcinek (comic strip) przygód Garfielda
• 24 czerwca – urodziła się 35-milionowa obywatelka Polski
• 27 czerwca – 5 lipca – ppierwszy (i jak na razie jedyny) Polak odbył podróż kosmiczną na pokładzie rakiety Sojuz-30. Polakiem tym był Mirosław Hermaszewski
• 25 lipca – urodziła się Louise Brown, pierwsze dziecko z zapłodnienia metodą in vitro
• 15 października – Marek Kotański założył w Głoskowie pierwsze centrum Monaru
• 16 października – polska alpinistka Wanda Rutkiewicz jako trzecia kobieta na świecie oraz pierwsza Europejka i pierwsza osoba z Polski weszła z międzynarodową wyprawą alpinistyczną na Mount Everest
• 18 listopada – Jim Jones i członkowie sekty Świątynia Ludu popełnili w Gujanie (Jonestown) zbiorowe samobójstwo. Zginęło 911 osób w tym 287 dzieci
• 25 grudnia – Steve Harris założył legendardny heavymeatlowy zespół Iron Maiden

Moimi rówieśnikami są między innymi (z tych osób, które w jakikolwiek według mnie są warci wymienienia tutaj i będą kojarzeni przez czytelników): Bartek Waglewski (szerzej znany jako Fisz, polski muzyk hip-hopowy), Audrey Tautou (Amelia), Borys Szyc, Emmanuel Olisadebe (jakiś piłkarz, kiedyś był chyba szał z im związany… chyba że Ebi to nie ten sam pan ;) i Ania Przybylska (tak, Przybylska ma tyle lat, chociaż nie wygląda).

Minęło pięć lat i nastał rok 1983 – trwał stan wojenny, a w nim (chociaż nie wszystko miało związek z tym stanem):

• 3 stycznia – Apple Computer zaprezentowała komputer biurowy z myszką
• 4 stycznia – Adam Hanuszkiewicz (Teatr Narodowy) i Gustaw Holoubek (Teatr Dramatyczny) zostali usunięci ze stanowisk dyrektorów teatrów
• 5 stycznia – Józef Glemp został kardynałem
• 15 kwietnia – rozpoczęto budowę I linii warszawskiego metra
• 14 maja – śmierć 19-letniego maturzysty Grzegorza Przemyka, przesłuchiwanego w komisariacie milicji na Starym Mieście w Warszawie, zbulwersowała opinię publiczną kraju. 5 dni póżniej pogrzeb Grzegorza stał się największą od ogłoszenia stanu wojennego pokojową demonstracją przeciwko władzy
• 16 – 22 czerwca – Miała miejsce II pielgrzymka Jana Pawła II do ojczyzny
• 30 czerwca – po wyprodukowaniu 521 311 sztuk zakończono produkcję polskiego samochodu Syrena
• 22 lipca – rozwiązano WRON i zniesiono stan wojenny (od 13 grudnia 1981)
• 25 lipca – Metallica wydała swój debiutancki album zatytułowany „Kill ‘Em All”
• 5 października – Lech Wałęsa uhonorowany został Pokojową Nagrodą Nobla, którą 10 grudnia odebrała żona
• 21 grudnia – w elektrowni jądrowej w Czarnobylu oddano do eksploatacji reaktor nr 4, który eksplodował w kwietniu 1986 roku
• 27 grudnia – papież Jan Paweł II spotkał się z Ali Agcą

Urodzić to się pewnie urodziło kilka osób, które będą miały wpływ na wygląd świata jaki przyjdzie mi oglądać (mam nadzieję, że jak najdłużej). Jednak żadna z osób wymienionych w Wikipedii jako urodzona w 1983 moim zdaniem jeszcze nie zasługuje na wspomnienie jej tutaj. Za to zmarli:

• 25 lutego – Tennessee Williams, amerykański dramaturg
• 17 czerwca – Miron Białoszewski, polski pisarz, współtwórca polskiego teatru eksperymentalnego
• 29 lipca – Luis Buñuel, hiszpański reżyser filmowy
• 25 grudnia – Joan Miró, hiszpański malarz

Kiedy w 1988 roku miałem dziesięć lat kończył się w Polsce komunizm. Ale nie tylko:

• 1 stycznia – zakończono zagłuszanie Radia Wolna Europa
• marzec – zniesiono kartki na czekoladę i wyroby czekoladowe
• 16 marca – wojska irackie przeprowadziły atak bronią chemiczną na kurdyjskie miasto Halabdża. Zginęło około 5 tys. osób, głównie ludności cywilnej
• 21 kwietnia – wykonana została ostatni raz w Polsce kara śmierci na Stanisławie Czabańskim
• 10-22 maja – Zorganizowany został pierwszy Festiwal Kultury Żydowskiej w Krakowie (od I994 organizowany corocznie)
• 15 maja – Armia Radziecka rozpoczęła wycofywanie się z Afganistanu
• 17 sierpnia – po raz pierwszy Polska uzyskała połączenie internetowe ze światem, łączem 9600 bps do Kopenhagi
• 31 sierpnia – odbyło się spotkanie Czesław Kiszczak-Lech Wałęsa; zrodziła się idea „Okrągłego Stołu”, dwa tygodnie później – 16 września – rozpoczęły się rozmowy w Magdalence
• 10 września – Osama ibn Laden założył w Afganistanie Al-Kaidę
• 8 listopada – wybory prezydenckie w USA, George Bush został wybrany 41. prezydentem
• 30 listopada – miała miejsce debata telewizyjna Lech Wałęsa – Alfred Miodowicz. O ile pamiętam była to pierwsza tego typu debata telewizyjna
• 30 grudnia – w TVP2 wyemitowano premierowy odcinek serialu „W labiryncie” – była to chyba pierwsza polska telenowela

Ludzie urodzeni w ’88 mają obecnie 21 lat. Niestety, ale w moim odczuciu nie mieli szans dokonać czegokolwiek znaczącego (bo np. występ jakiejś pseudo-gwiazdki w „Tańcu z gwiazdami” nie jest niczym znaczącym). Za to w 1988 roku zmarli:

• 19 kwietnia – Jonasz Kofta, polski poeta i dramaturg, satyryk, piosenkarz i artysta kabaretowy
• 13 maja – Chet Baker, amerykański trębacz jazzowy
• 11 listopada – Jan Himilsbach, polski aktor
• 6 grudnia – Roy Orbison, amerykański muzyk

W 1993 roku mam piętnaście lat. Kończę podstawówkę, zaczynam kojarzyć więcej faktów, zaczynam rozumieć świat (a przynajmniej tak mi się wydaje). Część z tych wydarzeń pamiętam dokładnie, część miała znaczenie w przyszłości. A część jest tylko ciekawostką:

• 1 stycznia – rozpad Czechosłowacji na dwa odrębne niepodległe państwa – Czechy i Słowację
• 3 stycznia – pierwszy koncert Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy
• 5 marca – Jarosław Kaczyński ujawnił tajną instrukcję UOP, dotyczącą zakładania podsłuchów i inwigilacji partii politycznych (wspominam tutaj ze względu na to co dzieje się obecnie)
• 16 marca – do kiosków trafia pierwszy numer miesięcznika komputerowego Secret Service
• 22 marca – oficjalny debiut mikroprocesora Pentium firmy Intel
• 30 kwietnia – Sejm przyjął ustawę o narodowych funduszach inwestycyjnych, znaną jako Program Powszechnej Prywatyzacji
• 28/29 maja – Sejm przegłosował wotum nieufności dla rządu Hanny Suchockiej, po czym prezydent Lech Wałęsa wydał zarządzenie o rozwiązaniu Sejmu. Wynikiem był okres kiedy nie mieliśmy urzędującego Sejmu i Senatu (31 maja-14 października). 19 września odbyły się wybory parlamentarne; przy frekwencji 52,1 proc., najwięcej mandatów do Sejmu uzyskały: Sojusz Lewicy Demokratycznej – 171, Polskie Stronnictwo Ludowe – 132, Unia Demokratyczna – 74. 26 października Sejm powołał Waldemara Pawlaka na stanowisko premiera rządu koalicyjnego SLD-PSL
• 5 lipca – wszedł w życie podatek od wartości dodanej VAT
• 3 października – w Moskwie doszło do starć między stronnikami prezydenta a zwolennikami parlamentu, Borys Jelcyn wprowadził w Rosji stan wyjątkowy
• 1 listopada – wejście w życie traktatu z Maastricht: powstała Unia Europejska

Zmarli:

• 31 października – Federico Fellini, włoski reżyser filmowy
• 4 grudnia – Frank Zappa, amerykański kompozytor i gitarzysta

Dwudzieste urodziny – rok 1998. Już studiuję. Przelotność miłości z tamtych lat to już poważne związki ;) Mogę głosować. Jeszcze chyba nie do końca wiem co chcę robić w życiu, ale internet interesuje mnie coraz bardziej (stąd kilka wydarzeń internetowych i medialnych, a nie polityczno-gospodarczych):

• 3 stycznia – Telewizja Polska rozpoczęła emisję serialu obyczajowego „Złotopolscy” (serial emitowany jest nadal)
• Styczeń – po śmierci 13-letniego kibica w Słupsku uderzonego pałką przez policjanta, w mieście wybuchają czterodniowe zamieszki
• 31 marca – rozpoczęcie przez Polskę rozmów akcesyjnych z Unią Europejską
• 1 maja – Senat USA zaaprobował decyzję o rozszerzeniu NATO o Polskę, Czechy i Węgry
• 26 maja – w Warszawie została oddana do użytku stacja metra Centrum. Długość jedynego w Polsce metra osiągnęła wówczas 12 km
• 25 czerwca – doszło do morderstwa generała Marka Papały – Komendanta Głównego Policji
• 18 lipca – ustawa o podziale kraju na 16 województw (wcześniej było ich 49, a jeszcze wcześniej – 17)
• 4 września – premiera pierwszego odcinka teleturnieju Who Wants to Be a Millionaire? (Milionerzy)
• 7 września – studenci Larry Page i Sergey Brin założyli spółkę Google
• 18 października – Powszechny Bank Gospodarczy z siedzibą w Łodzi zaoferował po raz pierwszy dostęp do rachunku bankowego przez Internet, rozpoczynając historię polskiej bankowości internetowej

Zmarli ludzie ważni dla kultury i jeden dyktator:

• 15 kwietnia – Pol Pot, dyktator Kambodży, przywódca Czerwonych Khmerów
• 14 maja – Frank Sinatra, amerykański piosenkarz i aktor
• 28 lipca – Zbigniew Herbert, polski poeta
• 6 września – Akira Kurosawa, japoński reżyser filmowy
• 2 października – Jerzy Bińczycki, polski aktor

W 2003 roku już prawie byliśmy już w Unii Europejskiej, a ja miałem tytuł magistra inżyniera (no, już prawie ;). Świat żył między innymi osiągnięciami naukowymi:

• 1 lutego – katastrofa wahadłowca Columbia podczas powrotu z przestrzeni kosmicznej. Zginęło siedmiu astronautów, w tym pierwszy astronauta z Izraela
• 4 lutego – parlament Jugosławii przegłosował decyzję o zmianie nazwy państwa na Serbia i Czarnogóra
• 14 lutego – uśpienie owcy Dolly, pierwszego oficjalnie sklonowanego ssaka
• 5/6 marca – w Magdalence próbowano zatrzymać dwóch mężczyzn podejrzanych o zabójstwo policjanta. Podejrzani zabarykadowali się w jednym z domów, a działkę zaminowali. W wyniku całonocnego oblężenia zginęło dwóch funkcjonariuszy, a kilkunastu zostało rannych
• 9 kwietnia – wojska amerykańskie przejęły kontrolę w Bagdadzie; koniec reżimu Saddama Husajna. 1 maja nastąpiło oficjalne zakończenie wojny w Iraku
• 14 kwietnia – ostateczne zakończenie Projektu Ludzkiego Genomu (zsekwencjonowanie 99% genomu człowieka z 99,99% dokładnością)
• 16 kwietnia – w Atenach podpisano traktat, na mocy którego w 2004 r. dziesięć krajów (w tym Polska) stało się państwami członkowskimi Unii Europejskiej
• 7-8 czerwca – referendum europejskie, w którym frekwencja wyniosła 58,85%, a 77,45% głosujących opowiedziało się za wejściem Polski do Unii Europejskiej
• 30 lipca – w Meksyku wyprodukowano ostatni egzemplarz VW Garbusa
• 7 października – Arnold Schwarzenegger został gubernatorem stanu Kalifornia
• 24 października – miał miejsce ostatni lot samolotu Concorde
• 4 grudnia – katastrofa lotnicza śmigłowca Mi-8 z udziałem premiera Leszka Millera
• 20 grudnia – w Warszawie oddano do użytku kolejną stację metra, Dworzec Gdański

W 2003 roku umierali ludzie-symbole kultury światowej (nawet jeśli byli znani tylko lokalnie, w Polsce, i tak byli wielcy):

• 21 kwietnia – Nina Simone, amerykańska piosenkarka i pianistka jazzowa
• 29 czerwca – Katharine Hepburn, amerykańska aktorka
• 8 września – Leni Riefenstahl, niemiecka aktorka i reżyser
• 1 listopada – Henryk Machalica, polski aktor

A kto się urodził? Bodaj obecni pierwszoklasiści z podstawówki? ;)

Rok temu (no… już prawie dwa lata) zakończyłem trzecią dekadę swojego życia. Kiedy w Wikipedii czyta się wydarzenia z 2008 roku widać głównie słowa wojna, zmach, kryzys. Spróbujmy wybrać jednak też coś optymistycznego:

• 1 lutego – Microsoft zaoferował kupno Yahoo! za 44,6 mld dolarów (nic z tego nie wyszło)
• 19 lutego – Fidel Castro ogłosił swoją rezygnację z funkcji przewodniczącego Rady Państwa po 49 latach rządów
• 2 marca – w Rosji odbyły się wybory prezydenckie. Dmitrij Miedwiediew został wybrany 3. Prezydentem Federacji Rosyjskiej, zaś pełniący tą funckję wcześniej Władimir Putin został wybrany w maju Przewodniczącym Rządu Federacji Rosyjskiej
• 1 kwietnia – książeczkowe (takie zielone, bodaj 32 kartki) dowody osobiste stały się nieważne na terenie Rzeczpospolitej; zastąpiły je dowody w postaci plastikowej karty
• 26 maja – Bezzałogowy lądownik Phoenix, który został wysłany 4 sierpnia 2007 wylądował o 1:53 czasu polskiego na Marsie. 21 czerwca NASA podało, iż Phoenix odnalazł lód na Marsie. 31 lipca sonda potwierdziła występowanie wody na Marsie
• 13 lipca – Bronisław Geremek zginął w wypadku samochodowym w Miedzichowie na Krajowej Dwójce,pogrzeb odbył się 21 lipca na Warszawskich Powązkach
• 18 lipca – Radovan Karadżić został schwytany w Belgradzie; wybuch walk w Belgradzie wywołanych przez jego zwolenników
• 20 sierpnia – podpisano umowę w sprawie lokalizacji w Polsce elementów amerykańskiej tarczy antyrakietowej (pamiętacie rosyjskie wojska stacjonujące w Polsce przez 48 lat? ;-)
• 10 września – ruszył LHC (Wielki Zderzacz Hadronów) – najpierw jednak się zepsuł
• wrzesień – światowy kryzys finansowy w pełni: upada bank Lehman Brothers, a Merill Lynch zostaje uratowany przez Bank of America. Kilka dni później rząd USA zdecydował o przejęciu 80% akcji AIG, później ofiarą kryzysu pada holendersko-belgijski Fortis. 29 września to czarny poniedziałek na Wall Street; indeks DJIA spadł o 778 punktów – był to największy jego spadek w historii, było związane to z odrzuceniem plan ratunkowego gospodarki Henry’ego Paulsona przez Izbę reprezentantów USA. Poprawiony plan ratunkowy został przyjęty 3 października
• 25 października – w Warszawie otwarto ostatnie stacje I linii metra
• 29 października – upadły zakłady Jelcz. Wyprodukowany został ostatni autobus marki Jelcz, jest nim Jelcz M083C Libero przeznaczony dla MPK Kraków

Zachęcam do podobnego spojrzenia na swoje życie. Ciekawe to doświadczenie – klikasz po kolejnych latach, część rzeczy pamiętasz z własnego życia, część – z doniesień gazet czy telewizji wspominających dane wydarzenia. O części osób wymienionych tutaj uczysz się w szkole. Warto poklikać po Wikipedii i przeczytać więcej – zachęcam :)

A jeśli przygotujesz podobny wpis u siebie – zalinkuj w komentarzu, chętnie przeczytam.

Artykul pochodzi z bloga Lukasza Prokulskiego

Dawno tutaj się nic nie pojawiło, ale też powód ku temu: dużo pracy.
W tak zwanym między czasie powstały serwisy, w których projektowaniu brałem udział: Wyborcza.biz oraz Nekrologi.wyborcza.pl

Oprócz pracy jest też tzw. życie prywatne, a w nim – jeden z ważniejszych „projektów”: ślub. Przygotowania trwają.

Artykul pochodzi z bloga Lukasza Prokulskiego

Od około trzech miesięcy jestem posiadaczem iPhone 3G 16GB. Używam go codziennie, korzystając głównie z wbudowanego w niego odtwarzacza muzyki (czyli właściwie iPoda), telefonu, SMSów czy Internetu (WWW i czasem komunikator). Ten telefon jest też dla mnie książką adresową i kalendarzem. Co mogę powiedzieć po trzech miesiącach?

Na początek wygląd – Apple jest mistrzem designu i marketingu. Zacząłem od iPoda Nano, teraz iPhone, a już zastanawiam się czy nie kupić jakiegoś MacBooka. Te urządzenia są ładne (co prawda to subiektywne odczucie), wygodne i intuicyjne w użyciu. Najlepszy dowód to instrukcja dołączona do telefonu – właściwie nie mówi niczego.

Odtwarzacz mediów – to po prostu iPod plus YouTube. Jest to zwykły odtwarzacz muzyki i wideo z możliwością zarządzania utworami, listami (inteligentne listy to coś cudownego), i zawartością mediów, ale tylko za pomocą iTunes. To niestety wada. I to dość poważna, szczególnie jak podłączysz iPhone’a do innego komputera. Sam mam włączone ręczne zarządzanie mediami, jednak mam wrażenie, że ustawienia dotyczące synchronizacji zapisane są w iTunes, a nie w urządzeniu. Dodatkowo – w porównaniu z iPodem Nano – gorzej dodaje się utwory do listy „On the Go”.

Jako telefon iPhone sprawuje się normalnie – czyli niczego nie mogę mu zarzucić. Jedyne co irytuje to fakt, że nie można odrzucić połączenia przy zablokowanym ekranie! Odblokowanie ekranu przy przychodzącym połączeniu oznacza jego odebranie (co w sumie jest wygodne)…

SMSy – ich pisanie to udręka. Dość niewygodna klawiatura (szczególnie kiedy w autobusie trzymasz się jedną ręką, a piszesz tą samą w której jest telefon), dziwaczny słownik (nie wiem czy potrafię dodać jakieś słowo i nie wiem jak usunąć „sie” które mi się automagicznie dodało) czy treść przychodzącego SMSa widoczna od razu na ekranie, albo brak możliwości „przekręcenia” telefonu na bok to największe moim zdaniem wady. Chociaż z drugiej strony – przychodzący SMS widoczny od razu to fajna rzecz. Szkoda tylko, że i tak muszę wejść do SMSów, żeby został oznaczony jako przeczytany (a wchodzenie do SMSów trwa u mnie kilka sekund – nie mam pojęcia dlaczego). Niestety nie ma też dość praktycznych rzeczy – jak chociażby wysyłanie „wizytówek” kontaktów (albo chociaż samych numerów telefonów) – tego nie da się zrobić ani przez SMS, ani przez maila. Podobnie z przesłaniem otrzymanego SMSa. Nie ma też raportów o doręczeniu SMSa – czasem ta funkcja się przydaje.

Na co dzień używam kalendarza Google i ostatnio też (po próbie synchronizacji z iPhone’m właśnie) wszystkie kontakty trzymam w GMailu. Świetne rozwiązanie – zmiana na komputerze od razu (po automatycznej synchronizacji) widoczna jest w telefonie i vice versa. Jedyny feler tego rozwiązania to właściwie każdorazowe łączenie się telefonu z Internetem przy otwarciu kalendarza lub kontaktów.

Telefon ten ma wbudowany aparat do robienia zdjęć (bo nie nazwę tego „aparatem fotograficznym”) – 2Mpix jest wystarczające. W sieci znaleźć można opinie, że to za mało, że aparat jest kiepski. I tak i nie – ja nie narzekam, ale też uważam robienie zdjęć komórką za chybiony pomysł. Do tego celu służą konkretne urządzenia. Dziwi mnie jednak brak możliwości nagrania filmu wbudowaną w telefon kamerą – skoro jest to urządzenie multimedialne (a jest) i to wyposażone w oko kamery to dlaczego nie można nagrać krótkiego filmiku? Na szczęście są odpowiednie aplikacje, które to umożliwiają.

Inne rzeczy to braki.

Brak sensownego modułu bluetooth – jakiś jest, ale nie wymienię się plikami z komórką kolegi, tak samo nie zsynchronizuję iPhone’a z iTunes bez połączenia go z komputerem kabelkiem…

Brak możliwości (bez dodatkowego oprogramowania) zrobienia z telefonu modemu (po kablu lub najlepiej po bluetooth) to też wada.

Braku MMSów (bez SwirlyMMS :) zbytnio nie odczuwam – dostałem może z 5 w ciągu kwartału, wysłałem może dwa.

Copy & paste – to powinien być standard, a nie rozwiązanie nielegalne.

Oczywiście – wszystkie cztery powyższe braki załatwiają aplikacje z Cydii. Być może coś poprawi się z planowanym na 17 marca iPhoneOS 3.0?

Artykul pochodzi z bloga Lukasza Prokulskiego

W zeszłym roku były życzenia świąteczne pisane, w tym zaś – tradycyjnie ;) – do życzeń dołączamy piosenkę.

Artykul pochodzi z bloga Lukasza Prokulskiego

Tak za każdym razem witał nas przesympatyczny kelner w najczęściej odwiedzanej przez nas restauracji w miejscowości Santo Stefano di Camastra w północnej części Sycylii. Był On na tyle osobliwy, że jako pierwszy przychodzi mi na myśl, kiedy wspominam nasz pobyt na włoskiej wyspie. A że mieścina okazała się być mała i wyboru wielkiego nie było – tym chętniej tam przesiadywaliśmy. Z szumem fal morskich w tle białe wino wyśmienicie się konsumuje, a i nie wiedzieć czemu popularny tam duński Tuborg także. Ochrzczony przez nas Giuseppem kelner donosił nam drinki, jedzenie oraz najświeższe wieści z DowJones.

Oczywiście pierwszego dnia posililiśmy się także w tubylczej „knajpie pod strzechą”, gdzie po raz pierwszy poczuliśmy sycylijski swojski klimat stanowiący melanż bylejakości i jednocześnie serdeczności obsługi. Dostaliśmy siarczyste wino i po raz pierwszy doceniliśmy pastę przyrządzoną z rybą. W trakcie spaceru po miasteczku przytłoczyła nas ilość wystaw i sklepów ceramicznych, ale aż tyle procentów nie spożyliśmy, aby cokolwiek kupić ;-)

Hotelik La Playa Blanca okazał się być dość przyzwoitym, choć elektryczny mobilny czyściciel z basenu wpuszczany o zmierzchu na całą noc jednak budził lekką irytację. A! No i nie było Polsatu w tv! :-) Gromki protest emeryta także nam zapadł w pamięć ;-) Nie było w ogóle polskiej tv, no ale dziadek miał rację – antenę Polsatu mogliby makaroniarze biednym „odciętym od cywilizacji” Polaczkom zainstalować! Został więc w naszym odczuciu dziadek-Polsat emerytowanym buntownikiem i wyrazicielem woli znakomitej także około-emerytalnej większości uczestników wycieczki.

Kolejnego dnia wyruszyliśmy z wycieczką na Etnę. Szczerze mówiąc bardziej wytrwałym polecam indywidualną wycieczkę pieszo, jeśli ma się ciepłe ubranie i porządne obuwie, i nie ma pośpiechu. W ten sposób można uniknąć tej przeklętej masówy. Kolejki na gondolkę przypominały trochę te PRLowskie, kiedy dowieźli pasztetową albo szynkę;-) Dłużyzna, ścisk, nuda, zniecierpliwienie – tyle że gwar rozmów wokół mniej zrozumiały. Wszystko rekompensuje jednak fajna przejażdżka jeepem i księżycowy krajobraz wulkanu. Przewodnik po Etnie wysilił się zaś mniej więcej tyle, ile wysila się kasjerka w supermarkecie.

Rejsy statkiem wokół Wysp Liparyjskich tudzież Eolskich okazały się dla Nas szczęśliwie przyjemne, pozostawiające miłe wspomnienia wzburzonych fal i krystalicznie czystej wody. Szczęśliwie, gdyż niektórym pozostanie wspomnienie konieczności skorzystania z plastikowych torebeczek, sądząc po minach niektórych konieczności… jakby niespodziewanej…? ;-)

Siarkowodorowe powietrze na Voulcano nie zachęciło nas do kąpieli błotnej, za to podobały nam się czarne plaże, zaś w Lipari wypiliśmy prawdziwą włoską kawę mrożoną, mocną z dodatkiem tylko cukru i lodu, bez całej tej mlecznej, koktajlowo-bitośmietanowej brei tak popularnej w naszych coffee-shopach.

Zachwyciła nas najbardziej Panarea i tam właśnie obiecaliśmy sobie, dożyszwszy wspólnie starości, kupić rezydencję ;-) Jest to jedna z najmniejszych wysp na archipelagu Morza Tyrreńskiego, z ciekawą, niską zabudową architektoniczną w kolorze białym, z licznymi wijącymi się nieregularnie uliczkami, zaskakującymi maleńkimi sklepami i tabakieriami. Urok tkwi w niewielkiej ilości turystów, czystości i harmonii, a wszystko to w otoczeniu skalnych kopuł bazaltowych rozciągających się wzdłuż ścieżek prowadzących do morza.

Osławione Stromboli wydało nam się po wizycie na Panarei dość nijakie i chaotyczne. Nawet nie zauważyliśmy, kiedy minęliśmy domek, w którym ponoć zatrzymali się Ingrid Bergman i Roberto Rosselini, a to zdaje się takie trochę centrum pielgrzymek ;-) Najśmieszniejsze było jednak oczekiwanie na wybuchy z czynnego krateru na Stromboli, które nie dość, że były tym razem bardzo rzadkie to jeszcze przypominały ze statku trochę podrzucane zapalone zapałki. Przy tym tłum gapiów czających się na erupcje, a raczej erupcyjki, ze swoimi idiot-kamerkami tudzież bardziej wypasionym sprzętem, przypominał ustawianie armaty na komara.

Z większych miast obejrzeliśmy trzy: Taorminę, Palermo i Cefalu.

Kurortowa Taormina jest bardzo ładna, zabytkowa, wbrew temu, co mówią przewodniki nie czuć tam olbrzymiego przepychu, nie licząc może cen, które rzeczywiście są ponadprzeciętne. Jest po prostu ładnie i nieco wytwornie.

Bardziej silne wrażenie pozostawia w pamięci największe miasto na Sycylii – Palermo. Miasto kontrastów, aspirujące do głównego ośrodka miejskiego na wyspie – i niewątpliwie takim jest – przy jednoczesnej, mocno rzucającej się w oczy biedzie. Gwar, huk wszechobecnych motocyklowych i samochodowych klaksonów, Włochom tylko znane i mocno zindywidualizowane przestrzeganie przepisów ruchu drogowego oraz widok starych, olbrzymich oraz zrujnowanych kamienic wydawało się osobliwe i chyba nie każdemu taki charakter miasta może przypaść do gustu. Nam przypadło. Polecam zapuszczenie się w boczne uliczki, na których można wypić piwo serwowane w plastikowych kubeczkach przy stolikach pokrytych tandetną ceratą z rozbrzmiewającą wokół muzyką graną przez ulicznych akordeonistów. Specyficzny klimat tworzą zgrupowania miłośników gier karcianych, wałęsających się żebrzących dzieciaków czy też ujmujący sposób przekazywania sobie różnych rzeczy na wiaderkach zawiązanych sznurkiem. No cóż – schody są takie niepraktyczne ;-) Nie sposób pominąć zabytków architektonicznych takich jak monumentalne kamienice przy Quattro Canti, sercu Plermo, czy też jednego z najbardziej okazałych kościołów La Martorana przy Piazza Bellini. Trochę zawodzi może fakt, że większość kościołów i katedr jest zamknięta w ciągu dnia dla turystów, jednak miasto to ma na tyle oryginalny charakter, że i bez tego wizyta w nim i tak nie daje się zapomnieć. Spacer miejski warto zwieńczyć odpoczynkiem przy bulwarze morskim w pobliżu portu w Palermo, na który wchodzi się przez charakterystyczny gaj palmowy.

Bardziej przyjazny klimat stwarza historyczne miasteczko Cefalu. Pojechaliśmy tam ostatniego dnia, żeby wreszcie skosztować kąpieli morskiej. I choć nie było upałów – udało się! To naprawdę niezwykłe miejsce z oryginalną średniowieczną zabudową, nie zeszpecone żadnymi nowoczesnymi typowo kurortowymi wynalazkami. Jest niezwykle urocze, bardzo zwarte, z bogatą infrastrukturą gastronomiczną, czystymi plażami oraz przede wszystkim z widocznym prawie z każdego miejsca olbrzymim urwiskiem skalnym. Mogliśmy je podziwiać zarówno z bliska, po wejściu na Rocca, dochodząc do Tempio di Diane oraz z wybrzeża – pływając w spokojnym morzu, w którym nie dopadły nas na szczęście meduzy, przed którymi ostrzegała nas przewodniczka. Każdy, kto trafi do Cefalu nie może oczywiście ominąć wspaniałej katedry przy Piazza del Duomo, pół romańskiej, pół barokowej, z oryginalnym drewnianym stropem i znajdującej się w absydzie mozaice Chrystusa Pantokratora oraz pozostałościami malowideł na kolumnach czy widocznymi śladami po zerwanych zdobieniach barokowych. Z placu przy katedrze można się właściwie udać w którąkolwiek z ulic i spacer zakończyć w jakiejś miłej restauracji. Dla nas jedynym rozczarowaniem było to, że nie mogliśmy zjeść wymarzonej pizzy, na którą właśnie tam po wielu dniach jedzenia makaronu, mieliśmy ogromną ochotę! Jako niedoświadczeni eksploratorzy włoskich rejonów, nie wpadliśmy na to, że dla Włochów przecież pizza nie jest normalnym obiadowym daniem, a po prostu wieczornym posiłkiem, który w knajpach podaje się od ok. 19.00. Rozczarowanie rozładowaliśmy wieczorem rzecz jasna w zaprzyjaźnionej knajpie u ulubionego Sycylijczyka von Giuseppe.

Leniwie płynący czas, dystans i zadowolenie z życia Sycylijczyków, ich gościnność, cytryny kwitnące na drzewach, piękne widoki wysp, koloryt małych biednych miasteczek, no i okalające morze… chyba warto tam wrócić. Tym razem gdzieś na południe… Arrivederci bella Italia!

Więcej zdjęć z Sycylii »

Wpis ten, podobnie jak kiedyś o Moskwie, napisała Ania.

Artykul pochodzi z bloga Lukasza Prokulskiego

Mała ściągawka dla trafiających tutaj z Google. A z tego co obserwuję szukacie:

Kilku słów o sobie – nie wiem czy „o sobie” znaczy „o tym, który szuka” czy też chcecie dowiedzieć się czegoś o mnie? Jeśli o mnie – zapraszam do strony Autor.

Podobno jestem idiotą – hmm… zapewne się nie znamy (nie znam zbyt wielu idiotów ;) więc nie jestem w stanie sprawdzić i ewentualnie potwierdzić prawdziwości tego faktu… Ale może chodzi Ci o ostatnią kampanię reklamową sklepu Agito.pl? Jeśli tak – reklamy znajdziesz chociażby u ^Fanatyka.

Jeśli już jesteśmy przy reklamie – kiedyś zamieściłem tutaj filmy z internetowej i w zamierzeniu wirusowej kampanii mBanku z Grzegorzem Halamą. Filmy są tutaj i tutaj

Jakie możemy zobaczyć zabytki w Moskwie? W Moskwie możemy zobaczyć wiele interesujących zabytków. Coś o nich oraz o Instytucie Puszkina pisała w zeszłym roku Ania.
Zaś pomniki i zdjęcia Warszawy mego autorstwa są w galeriach na Picasie – linki znajdziesz na tej stronie
Interesuje Cię więcej zdjęć? Na przykład z weekendu na Mazurach? Proszę bardzo!

I na koniec coś filmowego – Marcel Łoziński nakręcił całkiem niezły film o kulisach przygotowania medialnego polityków – pisałem o tym filmie w grudniu 2006 roku. W styczniu 2008 roku pisałem zaś o filmie „Rezerwat” z Sonią Bohosiewicz. Resztę Grupy Rafała Kmity znajdziecie na ich stronie, a zespół rewelersów stworzony przez Arka Lipnickiego – na stronie Voice Bandu.

Jeśli jeszcze w czymś mogę być pomocny – zapraszam do kontaktu.

Artykul pochodzi z bloga Lukasza Prokulskiego

Dzisiaj wszyscy w blogosferze żyją informacją Orange o tym, że w Polsce (i kilku innych krajach) będzie „later this year” oficjalnie sprzedawać iPhone’a. Dla mnie „later this year” oznacza okolice października-listopada, tak aby rynek był już dobrze nakręcony na gwiazdkę, a konsumenci uświadomieni czym iPhone jest.

Pierwszy (przynajmniej dla mnie) był Marcin Jagodziński ze swoim blipnięciem i (początkowo) krótką notką. Notka szybko trafiła na Wykop (o 10:15) i już o 12 była na stronie głównej Wykopu (a przynajmniej w moim Google Readerze ;).

Chwilę po publikacji notkę netto przepisała Manageria, a na blipie i w trackbackach wszystkich pokolei pojawiły się kolejne wpisy:

• AppleBlog.pl: Potwierdzone: iPhone w Polsce z Orange
• Antyweb.pl: iPhone w Polsce, a iTunes?
• Techkultura.com: iPhone w Polsce

Mnie osobiście to cieszy – przymierzam się do kupna iPhone (ale poczekam na drugą generację), rozważam też inne tego typu urządzenia (np. HTC Touch Diamond – wideo w trzech częściach).

Na razie czekam, a Orange… orange jest moim operatorem komórkowym, więc idealnie się składa.

Artykul pochodzi z bloga Lukasza Prokulskiego

…i nic się nie wydarzyło!

To straszne, ale rok temu napisałem o zamiarze przepisania prokulski.net od nowa. I nic nie zrobiłem w tym kierunku konkretnego. Jedyne co mam to kompletną wizję jak ma to wyglądać i funkcjonować. Nie mam jednak na tyle samozaparcia, żeby to napisać. Co więcej – nie chce mi się nawet za bardzo poszukać gotowych szablonów WordPressa…

Ehhh… dobrze chociaż, że zechciało mi się zainstalować forum na domenie, którą dostałem od znajomych w ramach żartu.

Na nową stronę jeszcze nie zaproszę, ale zapraszam na forum wysiku.

Artykul pochodzi z bloga Lukasza Prokulskiego

Dziś wszyscy piszą i wysyłają mailowe życzenia… załączają kolorowe obrazki, grające kartki i takie tam różne różności. A ja postanowiłem po prostu napisać kilka słów.

Życzę więc Tobie, na nadchodzące święta wszystkiego co najlepsze, ale przede wszystkim SPOKOJU DUCHA, żadnych stresów (no, ewentualnie takich „czy ja mogę jeszcze zjeść kawałek?”). Druga ważna (o ile nie ważniejsza) rzecz to ZDROWIE. Tego nigdy dość, zawsze się przyda (chociażby po to, żeby „zjeść jeszcze kawałek”). Zdrowia więc i CZASU WOLNEGO, aby spędzać go (marnując zdrowie ;-) w gronie PRZYJACIÓŁ, bo bez nich życie byłoby mniej ciekawe.

Kolejna istotna sprawa to CIEKAWE ZAJĘCIA – nuda przecież jest nudna, a człowiek frajdę ma z życia jak coś tworzy, buduje, organizuje i sprawia, aby Ojczyzna rosła w siłę, a i Obywatelom żyło się dostatniej. Więc oprócz ciekawych zajęć – CIEKAWEJ PRACY. A jak praca to i PŁACA (bez pracy nie ma kołaczy, jak mówi mądrość ludowa) – jednak o pieniądze nie ma się co martwić – póki jest za co żyć to jest dobrze (przy okazji miejmy nadzieję, że giełda odbije w styczniu-lutym tak jak rok temu, to i pieniądze się pomnożą same :).

To tyle, tych podstawowych życzeń (ktoś w ogóle doczytał do tego miejsca?)… wersję rozszerzoną każdy ma swoją – proszę więc w duchu pomyśleć o niej i… żeby się spełniło. W czasie świąt i w nadchodzącym 2008.

Pozdrawiam serdecznie i jeszcze raz – Wesołych Świąt!